Metoda PNF

Metoda PNF

PNF


Niezbędnym elementem w pracy z pacjentami neurologicznymi i ortopedycznymi jest metoda PNF, czyli proprioceptywne nerwowo-mięśniowe torowanie ruchu. Celem metody jest przywrócenie w jak najszerszym zakresie utraconych funkcji. W czasie terapii fizjoterapeuta odtwarza prawidłowe wzorce ruchowe wykorzystując proprioperecepcję. To pacjent wyznacza cel, który jest dla niego priorytetem do osiągnięcia – może to być wyjście na spacer, podniesienia kubka z wodą lub umycie włosów. Terapia jest nastawiona na indywidualnie określony przez pacjenta cel. Techniki stosowane w tej metodzie są bezbolesne a przy braku ruchu w zajętej części ciała możliwe jest wykorzystywanie części silnych i zdrowych tak, aby torować prawidłowy wzorzec ruchu w odcinku słabszym (iradiacja).

Terapię prowadzi się w różnych pozycjach od prostych np. leżenie tyłem po trudniejsze w klęku, kończąc w ruchu z zadaniem do wykonania. PNF proponuje ruchy naturalne, zbliżone do aktywności dnia codziennego, które są prowadzone trójpłaszczyznowo, wzdłuż diagonalnych (skośnych) osi ruchu i angażują wiele grup mięśniowych. Podczas terapii sumuje się wiele bodźców odbieranych przez pacjenta, co stanowi silną stymulację polisensoryczną. W ćwiczeniach aktywizowany jest wzrok, słuch, receptory dotyku, równowagi, czucia głębokiego i wiele innych. Podstawą, która daje możliwość aktywności na obwodzie (w kończynach) jest mocne stabilne centrum, czyli tułów, dlatego dużą wagę przywiązuje się do ćwiczeń stabilizujących mięśnie zwłaszcza dolnych części ciała.


PNF ma zastosowanie w:

  • ortopedii: stany po złamaniach, zwichnięciach, skręceniach, po wszczepieniu endoprotez biodra, kolana, barku, po artroskopii, usunięciu łąkotek, rekonstrukcjach więzadeł, kontuzjach sportowych, zerwaniu ścięgien, amputacjach
  • neurologiai: udary mózgu, urazy mózgowo-czaszkowe, urazy rdzenia kręgowego, stwardnienie rozsiane, stwardnienie zanikowe boczne, ataksja rdzeniowo-móżdżkowa, choroby móżdżku, polineuropatie, dystrofie mięśniowe, choroba Parkinsona, zaburzenia po zabiegach neurochirurgicznych, zaburzenia funkcji wegetatywnych (oddychanie, połykanie, neuralgie nerwu trójdzielnego i twarzowego)

Metoda PNF wykorzystywana jest również w pediatrii, w przypadku:

  • mózgowe porażenie dziecięce
  • zespoły genetyczne
  • przepuklina oponowo – rdzeniowa
  • rdzeniowy zanik mięśni i inne choroby nerwowo-mięśniowe
  • choroby demielinizacyjne układu nerwowego
  • wady postawy
  • skoliozy 

Partnerzy medyczni: