Oddział ginekologiczno-położniczy:

Nie zdecydowałaś gdzie urodzić swoje dziecko?
Przyjdź, zobacz przed porodem Strzelińskie Centrum Medyczne posiada nowoczesny oddział ginekologiczno-położniczy. Oddział na którym zaszły bardzo duże zmiany, od wprowadzenia nowego sprzętu medycznego wysokiej jakości, sprowadzenia nowej kadry medycznej aż po zmianę nastawienia personelu do pacjentek. Posiadamy USG 4d pierwsze na terenie naszego powiatu, laktatory do dyspozycji pacjentek (bezpłatne pogotowie laktacyjne).
Oddział Ginekologiczno-Położniczy świadczy usługi przez 24 godziny.
Zajmuje się patologią ciąży, prowadzeniem porodów, z których większość to porody rodzinne. Mamy przebywają na salach razem z dziećmi /system rooming-in/. Część ginekologiczna działalności oddziału to przede wszystkim diagnostyka onkologiczna krwawień i krwotoków, leczenie stanów zapalnych, leczenie zachowawcze i operacyjne takich stanów jak: endometrioza, niepłodność, mięśniaki macicy, torbiele, obniżenie pochwy z nietrzymaniem moczu, wypadanie macicy, schorzenia szyjki macicy i sromu, schorzenia nowotworowe. Utrzymujemy stały kontakt z Dolnośląskim Centrum Onkologicznym i Klinikami Ginekologiczno -Położniczymi we Wrocławiu. Od tego roku zabiegi ginekologiczne odbywają się też metodą laparoskopową co skraca czas rehabilitacji po zabiegu dla pacjentki do minimum.

 

Ponadto oferujemy w ramach usługi ponadstandardowej za dodatkową opłatą:

  • zabiegi z badaniem histopatologicznym przy schorzeniach narządu rodnego przy braku ubezpieczenia
  • poród w wodzie
  • Laktator - przy zaburzeniach laktacji ( dla pacjentek które nie rodziły w SCM)
  • pobranie cytologii przy braku ubezpieczenia

Ceny do wglądu w SCM

Informacja dla Pacjentek z oddziału ginekologiczno położniczego

Pacjentki ginekologia powinny ze sobą mieć:

Koszule

Kapcie

Klapki pod prysznic

Szlafrok

Pełną dokumentację medyczną ( grupa krwi, poprzednie badania, wypisy ze szpitali itp.)

Pacjentka przed zabiegiem powinna być na czczo. W wyjątkowych sytuacja nie - jeśli zostało to wcześniej uzgodnione z lekarzem prowadzącym.

 

Pacjentki położnictwo; ,,Wyprawka dla mamy,,

karta ciąży

ważne badania np. grupa krwi, gbs

koszule 2-3

kapcie

klapki pod prysznic

szlafrok

woda niegazowana (najlepiej mała)

podpaski duże

podpaski standardowe

przybory toaletowe

mydło szare

ręcznik kąpielowy duży

ręcznik średni

ręcznik papierowy 1 rolka

skarpetki stopki

wazelina do ust

biustonosz laktacyjny

maść na brodawki ( bephanten, maltan, lanolin itp.)

 

Dla dziecka:

pieluszki

chusteczki nawilżające

maść do pielęgnacji (linomag, sudokrem)

ubranka według uznania

pielucha tetrowa lub flanelowa

 

 

Poród nie jest chorobą

  1. Społeczeństwo powinno być poinformowane o różnych formach opieki okołoporodowej, aby każdej kobiecie umożliwić wybór takiego rodzaju opieki, jaki ona preferuje.
  2. Szpitale powinny ogłaszać własne dane statystyczne dotyczące porodów (między innymi o ilości cięć cesarskich czy porodach wywoływanych).
  3. Nie ma żadnych wskazań do usuwania owłosienia łonowego i do wykonywania lewatywy przed porodem.
  4. Nie powinno się indukować porodu dla wygody. W żadnym regionie geograficznym odsetek porodów wywoływanych nie powinien przekraczać 10%.
  5. Nie ma naukowego uzasadnienia dla rutynowego, sztucznego, wczesnego przebijania pęcherza płodowego.
  6. Nie ma dowodów na to, że rutynowe elektroniczne monitorowanie porodu ma pozytywny wpływ na jego wynik. Monitorowanie powinno się odbywać w starannie wyselekcjonowanych przypadkach (związanych z wysokim ryzykiem śmiertelności okołoporodowej) oraz przy porodach wywoływanych. Poszczególne kraje powinny prowadzić badania mające na celu określenie takich grup ciężarnych, u których zastosowanie elektronicznego monitorowania może przynieść korzyści. Do czasu zakończenia tych badań, służby zdrowia powinny powstrzymać się od kupowania sprzętu.
  7. Podczas porodu kobiety nie powinny być układane w pozycji na wznak. Należy zachęcać je do chodzenia w okresie rozwierania szyjki macicy oraz pozostawić swobodną decyzję dotyczącą pozycji w czasie narodzin dziecka.
  8. W czasie porodu powinno się unikać rutynowego podawania środków analgetycznych i anestetycznych (przeciwbólowych, znieczulających), jeżeli nie są specjalnie zalecane dla przeciwdziałania lub zapobiegania komplikacjom porodowym.
  9. Rutynowe nacinanie krocza jest nieuzasadnione.
  10. W żadnym rejonie geograficznym odsetek porodów zakończonych cięciem cesarskim nie powinien przekraczać 10 - 15 %.
  11. Brak dowodów na konieczność wykonywania cięcia cesarkiego po wcześniejszym cięciu w poprzecznie dolnym odcinku. W tych przypadkach poród powinien odbywać się drogą naturalną, o ile możliwe jest udzielenie w razie potrzeby natychmiastowej pomocy chirurgicznej.
  12. Karmienie piersią ppowinno być podjęte natychmiast po porodzie, jeszcze przed opuszczeniem przez matkę sali porodowej.
  13. Zdrowy noworodek powinien zostać z matką, o ile pozwala na to stan zdrowia obojga. Prowadzenie obserwacji zdrowego noworodka nie uzasadnia oddzielania dziecka od matki.
  14. Rządy powinny wydać regulacje prawne, dopuszczające do użycia tylko takie technologie i techniki związane z porodem, których przydatność została dowiedziona.
  15. Techniki i technologie stosowane w czasie porodu powinny być dobierane w sposób interdyscyplinarny. Kobiety, wobec których są one stosowane, powinny uczestniczyć w ich planowaniu, ocenie i rozpowszechnianiu wyników. Ocena zastosowanych środków powinna być przekazana przede wszystkim osobom związanym z badaniami, a także do środowisk, w których te badania były prowadzone.

 

Prawa kobiet w czasie ciąży i w czasie porodu

Prawo do wyboru szpitala

Przede wszystkim musimy pamiętać, że ciężarna ma prawo do tego, by wybrać miejsce, w którym będzie rodzić.  Ma prawo wybrać dom, jeżeli jej i dziecka stan na to pozwalają. Jeżeli zdecyduje się na szpital, to może być to dowolna porodówka w kraju. Nie ma mowy o rejonizacji. Jedynym ograniczeniem jest ilość „wolnych łóżek”. Może zdarzyć się tak, że kobieta nie zostanie przyjęta, gdyż szpital nie będzie mógł zapewnić jej właściwych warunków, z powodu braku miejsc w dniu, w którym wypadł termin porodu.

Prawo do porodu rodzinnego

Kobieta rodząca ma prawo do porodu rodzinnego, który nie może być traktowany  jako oferta ponadstandardowa. Nie może być odpłatny. Co ważniejsze, nikt z personelu nie ma prawa dyktować kobiecie tego, z kim ma rodzić. To ona wybiera czy będzie to jej partner, przyjaciółka, matka czy siostra. Byleby była to osoba zdrowa, trzeźwa i zachowująca się w sposób właściwy. Czasem możliwe są ograniczenia, gdy ze względów technicznych (np. brak odpowiednich sal) poród rodzinny, nie może się odbyć, bez pogwałcenia prawa do intymności innych pacjentek.

Prawo do poszanowania intymności i godności osobistej

Jest ono dobrem osobistym każdego człowieka, chronionym przez prawo. Z chwilą przyjęcia na oddział bądź blok porodowy, kobieta nie traci tego prawa. Personel ma dołożyć wszelkich starań, by badania, zabiegi, a nawet zbieranie informacji dotyczących stanu zdrowia i samopoczucia pacjentki, odbywały się w sposób kulturalny, życzliwy i na tyle staranny, by nie przysparzać jej niepotrzebnego bólu i dyskomfortu. Kobieta w ciąży i w czasie porodu ma prawo do tego, by szanowano jej prywatność, jej uczucia i godność osobistą. Dlatego (poza sytuacjami szczególnymi) ma ona prawo odmówić udziału studentów w badaniu.

Prawo do informacji

Kobieta powinna być informowana o stanie zdrowia swoim i swojego dziecka, o przebiegu i postępach porodu, o wszelkich komplikacjach. Lekarze nie mogą zatajać przed nią informacji, nie mogą nimi manipulować, ani przedstawiać ich bez poszanowania uczuć i prywatności pacjentki. Jeżeli kobieta ma jakieś wątpliwości, lekarz ma obowiązek je wyjaśnić w sposób zrozumiały, rzetelny i obiektywny. Taki sam obowiązek spoczywa na lekarzach neonatologach zajmujących się noworodkami. Muszą oni w sposób jasny, bez nieuzasadnionej zwłoki, przekazywać wiadomości o stanie zdrowia dziecka, o tym, jakim zabiegom bądź badaniom ma być poddane.

Prawo do wyrażenia świadomej i swobodnej zgody na interwencje medyczne

Wraz z obowiązkiem informowania kobiety o wszystkim, co dotyczy stanu zdrowia jej i jej dziecka, łączy się obowiązek uzyskania jej zgody na planowane procedury medyczne. Obejmuje on swym zakresem, zarówno zgodę na podanie znieczulenia, jak i wykonanie cięcia cesarskiego, czy podanie jakiegokolwiek leku. To, w jaki sposób, i kiedy zgoda zostaje udzielona, jest uzależnione od okoliczności i działania, które ma zostać podjęte. Warunkiem niezbędnym do świadomego podjęcia decyzji przez pacjentkę jest rzetelna, obiektywna informacja.

Prawo do pomocy i wsparcia

Po porodzie kobieta ma prawo zarówno do tego, by samodzielnie opiekować się dzieckiem, jak i do tego, by robił to jego ojciec. Nie zwalnia to w żadnej mierze personelu z obowiązku pomocy. Kobieta ma prawo wymagać instruktażu w zakresie pielęgnacji noworodka. Do niej należy decyzja czy wybierze karmienie piersią, czy zdecyduje się na mleko modyfikowane. W obydwu sytuacjach należy się jej rzetelna i fachowa porada. Ponadto, personel musi umożliwić młodej mamie odpoczynek po trudach porodu.

Prawo do kontaktu z osobami bliskimi

Zarówno kobieta, jak i dziecko mają prawo do przyjmowania  odwiedzin. Wizyty powinny przebiegać z poszanowaniem reguł panujących na oddziale, a przede wszystkim z uwzględnieniem prawa do intymności i spokoju innych pacjentek.

 

Nowe standardy opieki okołoporodowej

7 kwietnia 2011 r. w życie weszły tzw. „Standardy opieki okołoporodowej”. Regulują wszelkie kwestie związane z przebiegiem ciąży, porodu i okresem tuż po nim, określając szczegółowo prawa kobiety i obowiązki personelu medycznego. Duży nacisk położono na to, by lekarze, położne, pielęgniarki w sposób właściwy, z poszanowaniem godności i intymności traktowali rodzącą. Świadczyć to może o tym, iż to podstawowe prawo, nie było do tej pory respektowane w sposób zadawalający. Ponadto standardy dały kobietom prawo wyboru osoby prowadzącej ciążę i poród, jeżeli przebiegają w sposób fizjologiczny. Może być to zarówno ginekolog-położnik, jak i położna.

 

Dokument ten daje rodzącym prawo do naturalnego porodu, pozbawionego zbędnej medykalizacji. Kobieta ma wszelkie prawo, by odmówić przeprowadzenia zabiegów, takich jak przebicie pęcherza płodowego, podanie oksytocyny, znieczulenie zewnątrzoponowe, długotrwałe (profilaktyczne) monitorowanie stanu płodu przy użyciu KTG, jeżeli lekarze nie wykażą zasadności ich zastosowania.

Ponieważ każda procedura wykonywana w trakcie porodu musi być z kobietą omówiona i na każdą, musi ona wyrazić zgodę, nie ma obowiązkowej lewatywy, nacięcia krocza czy golenia.

 

Standardy okołoporodowe dają kobiecie prawo do spędzenia wspólnie z dzieckiem pierwszych 2 godzin po porodzie. Oczywiście wtedy, gdy nie ma medycznych przeciwwskazań.

 

Powrót